บทที่ 1740 หลอกล่อเด็กโง่สองคน

"อย่าเพิ่งใจร้อน" หลิวเกินไหลโบกมือ "แค่สงสัยมันจะมีประโยชน์อะไร ถ้าอยากจะสืบเขา เราก็ต้องมีหลักฐาน พวกนายลองคิดดูสิ ว่าจะหาหลักฐานยังไง"

ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่หลิวเกินไหลกลับหันแผนที่นำทางไปที่ห้องทำงานของผู้จัดการต้วน

คราวนี้ สิ่งที่เขาสังเกตไม่ใช่คน แต่เป็นผนังห้อง

เมื่อแผนที่นำทางค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น ไม่นานเขาก็พบเบาะแส

บนผนังหลังตู้หนังสือมีช่องว่างอยู่ช่องหนึ่ง ข้างในมีของวางซ้อนกันอยู่ ภาพค่อนข้างเบลอ มองเห็นไม่ค่อยชัด แต่ดูจากรูปร่างและขนาดแล้ว น่าจะเป็นปึกธนบัตร