บทที่ 1741 ไม่เต็มใจ งั้นก็ไม่ต้องซักสิ!

ตอนนี้ใกล้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว หลิวเกินไหลไม่คิดจะไปตรวจสอบที่โรงพิมพ์แห่งที่สามอีก เขาแยกย้ายกับสองศิษย์อาจารย์หลี่หลิง แล้วลากฉือเหวินปิน ฉินจ้วง และหยางฟานกลับมาที่สถานีตำรวจ

จักรยานของพวกเขาสามคนยังจอดอยู่ที่สถานีตำรวจ เขาไม่อยากตามไปส่งกลับบ้านทีละคนหรอกนะ

ช่วงเย็นในเมืองหลวงยังคงร้อนอบอ้าว แต่ฉินจ้วงกับหยางฟานก็ยังจะดึงดันเบียดขึ้นมาซ้อนท้ายเขาให้ได้

หยางฟานยังมากอดเอวเขาไว้จนหน้าอกแนบชิดติดแผ่นหลัง กว่าจะถึงสถานีตำรวจ แผ่นหลังของหลิวเกินไหลก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ สภาพเหมือนเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากน้ำไม่มีผิด

ประเด็นคือคราบเหงื่อพวกนี้มันไม่เหมือนน้ำ ต่อให้แห้งแล้วมันก็ยังเหนียวเหนอะหนะ