บทที่ 1742 ก็รู้จักดูทิศทางลมดีนี่

เมืองหลวงในยุคนั้นไม่ค่อยมีไฟถนน สภาพถนนก็ไม่ค่อยดี หลิวเกินไหลเลยไม่กล้าขับเร็ว พอไปถึง ก็เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว

ดับเครื่องยนต์ ลงจากรถ หลิวเกินไหลกำลังจะไปเรียกให้คนเปิดประตู หยางฟานก็ดึงเขาไว้ อีกมือล้วงเอาคลิปหนีบกระดาษปลายแหลมงอๆ ออกมาจากกระเป๋า

"เหล่าหลิว พวกเราแบ่งเป็นสองทาง นายอยู่สว่าง ฉันอยู่ในที่มืด นายไปถ่วงเวลาพวกเขาไว้ ส่วนฉันจะไปค้นเอง"

โอ้โห รู้จักใช้สมองไม่เบานี่!

ติดก็แต่ใช้ผิดที่ผิดทางไปหน่อย พวกเรามาสืบคดีนะ ไม่ได้มาขโมยของบ้านพ่อนาย จะต้องมาทำตัวลับๆ ล่อๆ ไปทำไมกัน