บทที่ 1747 เป็นถึงพันโทเสียด้วย

หลิวเกินไหลไม่ได้เข้าไปข้างใน เขาปิดประตูบ้านแล้วเดินไปที่หน้าประตูลานบ้าน นั่งตากลมอยู่ใต้ร่มเงาหลังบ้านแถวหน้า

คนอยากรู้อยากเห็นมีเยอะเกินไป เพียงชั่วครู่เดียวก็มีคนไม่น้อยชะเง้อคอมองมาทางนี้ เขาต้องคอยขวางไว้ที่หน้าประตูเพื่อรับมือกับเหตุไม่คาดฝัน

ส่วนเรื่องตรวจค้น ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหยางฟานกับหลี่หลิงไป

อยากจะเติบโต ก็ต้องมีโอกาสได้ฉายเดี่ยวบ้างไม่ใช่หรือไง

หลิวเกินไหลจุดบุหรี่สูบ พลางเหลือบมองฉือเหวินปินบนแผนที่นำทาง