บทที่ 1749 ฉันจะไปเจอเขาหน่อย

สือเหล่ยเป็นคนประเภทต้องลูบตามขน ถ้าไปขัดใจเธอ เธอจะแว้งกัด แต่ถ้าตามใจเธอ เธอก็จะอารมณ์ดี

ความจริงแล้วเธอไม่ได้โกรธหลิวเกินไหลจริงๆ หรอก แต่ก็ยังวางมาดอยู่ ปรายตามองหินหยกดิบก้อนนั้นแวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงเรียบ

"วางไว้ตรงนั้นแหละ เรื่องเยอะจริงนะนายเนี่ย"

"งั้นผมไปล่ะ" หลิวเกินไหลรู้ว่าควรหยุดแค่ไหน การที่สือเหล่ยยอมช่วย ก็แสดงว่าเรื่องนี้ผ่านไปแล้ว

"เดี๋ยวก่อน ฉันจะช่วยนายฟรีๆ ได้ยังไงล่ะ" สือเหล่ยเรียกเขาไว้