บทที่ 1769 ไม่ได้บอกว่าคุณขอร้องผม

ตอนที่มาส่งหมูป่าให้สถานีตำรวจสาขาตงหัวคราวก่อน หลิวเกินไหลยังไม่รู้สึกถึงความผิดปกติอะไร แต่คราวนี้ เพิ่งจะก้าวเข้าประตูสถานีสาขา เขาก็สัมผัสได้ถึงความแตกต่าง

ทุกคนที่พบเห็นล้วนมีท่าทีเร่งรีบ

ลางสังหรณ์ก่อนพายุใหญ่จะพัดถล่มงั้นเหรอ

เสิ่นเหลียงไฉกำลังรอเขาอยู่ในห้องทำงาน เสิ่นเหลียงไฉในคราวนี้ก็ดูต่างไปจากคราวก่อนนิดหน่อย คราวก่อนดูฮึกเหิมลำพองใจ แต่คราวนี้กลับมีสีหน้าเคร่งเครียดหนักอึ้ง

บรรยากาศมันดูอึดอัดไปหน่อย หลิวเกินไหลไม่ชอบ งั้นก็ต้องเปลี่ยนมันซะหน่อย