บทที่ 1842 สือเหล่ยมีเส้นสายกว้างขวางจริงๆ

พอปรึกษากันเสร็จ พวกพี่น้องก็แยกย้ายกันไปจัดการอย่างรวดเร็ว ปืนเปินไม่ซ้อมมันแล้ว ต่างคนต่างรีบกลับหน่วยงานของตัวเองไปลงชื่อแข่งสามรายการนี้ ก่อนไป ยังนัดแนะกับหลิวเกินไหลไว้ว่า พรุ่งนี้บ่ายตอนจะฝึกซ้อม ให้ไปรวมตัวกันที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยปักกิ่ง

ไปมหาวิทยาลัยปักกิ่งทำไมล่ะ? ก็ไปหาโค้ชน่ะสิ!

วิ่งข้ามรั้วน่ะไม่เท่าไหร่ ข้ามไม่เป็น ก็วิ่งชนเอาไม่ได้หรือไง? ขว้างค้อนก็ไม่น่ามีปัญหา ขว้างไม่ไกล ก็ขว้างใกล้ๆ ไม่ได้หรือไง? มีแค่กระโดดค้ำถ่อนี่แหละที่ไม่รอด

ไอ้นี่ถ้าไม่มีเทคนิคก็กระโดดไม่ขึ้นหรอก

ถ้ามีไม้ค้ำแล้วยังกระโดดได้เตี้ยกว่าพวกกระโดดสูงล่ะก็ คงได้ขายหน้าคนตายเลย