บทที่ 1879 ฉือเหวินปินผู้เก่งกาจทั้งบุ๋นและบู๊

"สถานการณ์เละเทะวุ่นวายขนาดนั้นยังให้คุณไป แสดงว่าเบื้องบนเห็นความสำคัญของคุณนะ เหวินปิน ทำงานให้ดีล่ะ อย่าให้เสียชื่อสถานีตำรวจของเรา และอย่าให้เสียชื่ออาจารย์ของเราด้วย" หวังต้งพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและห่วงใย ในน้ำเสียงไม่มีความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเลยแม้แต่น้อย

เขาอายุมากกว่าฉือเหวินปิน ทำงานเป็นตำรวจมานานกว่าด้วย แต่ความสามารถของฉือเหวินปินก็เห็นๆ กันอยู่ ที่มาสถานีตำรวจก็เพื่อลงมาฝึกงานระดับรากหญ้า บวกกับเส้นสายทางบ้าน การได้เลื่อนตำแหน่งก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

เรื่องนี้ ทุกคนต่างก็รู้อยู่แก่ใจตั้งนานแล้ว หวังต้งจึงไม่มีอะไรต้องน้อยใจ

"พูดตามตรงนะ ฉันไม่อยากไปเลยจริงๆ แต่ก็ทำไงได้ จะไปหรือไม่ไป ฉันเป็นคนตัดสินใจซะที่ไหนล่ะ" ฉือเหวินปินส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่านี่คือความในใจของเขา

"เหวินปิน เรื่องนี้ฉันคงต้องติติงนายหน่อยนะ นายยังหนุ่มยังแน่น จะมาท้อถอยเมื่อเจออุปสรรคไม่ได้ ถ้าฉันอายุเท่านายนะ ขอแค่มีโอกาส ฉันจะคว้ามันไว้แน่นๆ เลย"