บทที่ 1894 ทวงความยุติธรรมให้ฉันเหรอ? งั้นก็มาคัดด้วยกันเลย!

กลับมาถึงห้องทำงาน พวกหวังต้งก็ออกไปลาดตระเวนกันหมดแล้ว

หลิวเกินไหลไม่ได้ตามไป เขาเดินเตร็ดเตร่ไปมาในห้องทำงานหลายรอบ อยากจะนั่งลงก็กลัวเจ็บ ได้แต่ลังเลอยู่นาน

เดินไปเดินมา เขาก็ชะงักเท้า

โง่ชะมัด ทำไมถึงลืมกอเอี๊ยะไปได้นะ?

หลิวเกินไหลไม่สนว่าของพรรค์นั้นจะใช้ได้ผลหรือเปล่า หยิบออกมาสองแผ่น แปะลงไปที่แก้มก้นทั้งสองข้างข้างละแผ่น