บทที่ 1895 พูดแบบนี้กับแม่คงไม่เหมาะ

เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ ก่อนที่หลิวเกินไหลจะกลับหมู่บ้าน เขาแวะไปที่จุดรับซื้อที่ขายแม่ไก่แก่แห่งนั้นก่อน

ก่อนหน้านี้ เขาใช้ผลไม้อบแห้งสองสามชั่งแลกกับข่าวสารมาว่า อีกประมาณครึ่งเดือนจะมีแม่ไก่แก่ล็อตใหม่เข้ามา

ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพนักงานขายความจำดี หรือเพราะอานุภาพของผลไม้อบแห้งพวกนั้นกันแน่ หลิวเกินไหลเพิ่งจะก้าวพ้นประตูเข้าไป เธอก็จำเขาได้ทันทีแถมยังต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี

"รอคุณมาอยู่พอดีเลย คราวนี้มีแม่ไก่แก่เข้ามาทั้งหมดแปดตัว ฉันยังไม่ได้ขายออกไปสักตัว เก็บไว้ในโกดังให้หมดเลยนะ"

"รบกวนคุณแล้วล่ะครับ" หลิวเกินไหลล้วงเอาลูกอมนมตรากระต่ายขาวกำใหญ่ออกมา พอนำไปวางบนเคาน์เตอร์ ดวงตาของพนักงานขายก็ทอประกายวาววับขึ้นมาทันที