บทที่ 1921 ช่างไร้เดียงสาจริงๆ

"ถ้าเกิดจับผิดคนขึ้นมาล่ะ?" หัวหน้าฝ่ายวิชาการยังคงไม่ยอมแพ้ "นักเรียนของผม ผมรู้ดีที่สุด จิตใจของหวงตงเซิงจดจ่ออยู่แต่กับการเรียน ไม่มีทางและไม่มีเวลาไปทำเรื่องชั่วช้าหรอก"

"หัวหน้าเผิง" ต่งฉงโหย่วปั้นหน้าขรึม "คุณกล้าเอาตัวเองเป็นประกันไหม? ถ้าคดีนี้เขาเป็นคนทำจริงๆ คุณต้องรับผิดชอบข้อหาปกป้องคนผิดนะ"

"แล้วถ้าพวกคุณจับผิดคนจริงๆ ล่ะ!" หัวหน้าฝ่ายวิชาการโต้กลับอย่างไม่ลดละ

"ผมจะมาส่งเขาด้วยตัวเอง และจะขอโทษเขาต่อหน้าครูและนักเรียนทุกคนเพื่อช่วยฟื้นฟูชื่อเสียงให้เขา" ต่งฉงโหย่วตอบกลับอย่างเด็ดขาด

"แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร? เวลาเรียนที่เสียไปจะชดเชยกลับมาได้ไหม?" หัวหน้าฝ่ายวิชาการไม่เห็นด้วย