บทที่ 1922 เนื้อหาในสมุดบันทึก

นั่นคือสมุดบันทึกจริงๆ

ดูจากเวลาในหน้าแรก เขาเริ่มเขียนตั้งแต่วันแรกที่เปิดเทอมมัธยมปลายปีหนึ่ง

ช่วงแรก ตัวอักษรยังดูปกติ เป็นเพียงความมุ่งมั่นอันยิ่งใหญ่ของนักเรียนหัวกะทิที่ให้กำลังใจและกระตุ้นตัวเองให้ตั้งใจเรียน ตรงกลางยังแทรกคำคมของคนดังไว้ไม่น้อย หลายประโยคหลิวเกินไหลก็ไม่เคยเห็นมาก่อน

หมอนี่มีความรู้กว้างขวางไม่เบา

อาจจะเป็นเพราะความกดดันจากการเรียน สมุดบันทึกจึงไม่ได้เขียนทุกวัน บางครั้งก็เว้นช่วงไปเป็นสัปดาห์ และไม่ใช่ทุกหน้าที่จะเขียนบรรยายยืดยาว บางวันก็มีตัวหนังสือแค่บรรทัดเดียว