บทที่ 1927 สติแตก

"อ๊าก..."

หลิวเกินไหลยังพูดไม่ทันจบ หวงตงเซิงก็ก้มหน้าลงอย่างแรงทันที เขาเอากุญแจมือทุบหัวตัวเองอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น เพียงไม่กี่ครั้งก็ทุบจนหัวแตกเลือดอาบ

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ติด หลิวเกินไหลหยุดชะงักคำพูดกะทันหัน ปากกาในมือลี่ว์เหลียงที่กำลังจดบันทึกอย่างรวดเร็วก็หยุดชะงักเช่นกัน

ในห้องสังเกตการณ์ ต่งฉงโหย่วและหัวหน้าฝ่ายวิชาการพลาสเตอร์ติดหนึบต่างก็ลุกขึ้นยืน ที่ต่างกันคือดวงตาของต่งฉงโหย่วมีประกายวาบวับ ส่วนหัวหน้าฝ่ายวิชาการกลับมีสีหน้ามึนงงไปหมด

หยางหน่ายเซินเองก็อึ้งไปเล็กน้อย ลืมแม้กระทั่งเช็ดน้ำตา ได้แต่มองหวงตงเซิงที่จู่ๆ ก็คลุ้มคลั่งอย่างเหม่อลอย ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ หมอนี่ถึงทำร้ายตัวเอง