บทที่ 1947 รักษาให้หายขาดจากต้นตอ

"อย่าไม่พูดสิ เล่าออกมาให้ฉันฟังสนุกๆ หน่อย" อวี๋จิ้นสี่ยิ้มด้วยหน้าตาที่น่าโดนอัด

แกนี่มันแก้สันดานปากเสียไม่ได้แล้วใช่ไหม?

หลิวเกินไหลรู้อยู่แล้วว่าอวี๋จิ้นสี่หมายถึงอะไร หมอนี่อยากให้หลี่เอินตงพูดออกมา เพื่อดูว่าเขาพอจะช่วยอะไรได้บ้าง แต่พอเป็นคำพูดออกจากปากหมอนี่ ความหมายมันก็เปลี่ยนไปเลย

หลี่เอินตงน่าจะรู้นิสัยของอวี๋จิ้นสี่ดี เลยไม่ถือสาหาความ เขาถอนหายใจและยอมเล่าออกมา

"ตอนเพิ่งปลดแอกใหม่ๆ มีการกำหนดระดับขั้นครั้งแรก เมื่อพิจารณาว่าพวกที่ปลดประจำการมาต่างก็ผ่านความเป็นความตายมาอย่างโชกโชน ลำบากกว่าฉันเยอะ ฉันก็เลยเสียสละยอมรับระดับที่ค่อนข้างต่ำมา ต่อมาก็เพราะฉันเอาแต่ตามกัดเฝิงคู่ไม่ปล่อย จนส่งผลกระทบต่อภารกิจหลายครั้ง ทำให้พลาดโอกาสปรับระดับขั้นไปสองรอบ ผลก็เลยออกมาเป็นแบบนี้ ไม่อย่างนั้นเงินเดือนฉันคงเกือบหกสิบไปแล้ว"