บทที่ 206: อาหารเย็นวันสิ้นปีทำอะไรดี?

“พ่อคะ แม่คะ เกินไหลไม่บอกพวกท่านก็เพราะไม่อยากให้พวกท่านเป็นห่วง ถ้าพี่ใหญ่ยังใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อนอยู่ ข้าก็ไม่พูดเหมือนกัน” ความคิดของหลิวหมิ่นเหมือนกับหลิวเกินไหล

“เจ้าเด็กคนนี้…” หลี่หลันเซียงจับมือของหลิวเกินไหลไว้ น้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้ง “พี่ใหญ่ของแกโชคดีจริงๆ ที่มีน้องชายที่ช่วยเหลือนางได้ขนาดนี้ ไม่อย่างนั้น ชีวิตของนางจะผ่านไปได้อย่างไร?”

“นางเป็นพี่ใหญ่ของผม ผมช่วยนางก็ไม่ควรเหรอครับ?” หลิวเกินไหลไม่อยากจะเห็นหลี่หลันเซียงเช็ดน้ำตา ก็เลยเบี่ยงเบนประเด็น “พ่อครับ คุณปู่บอกว่าป้าสองคนของผมทั้งครอบครัวพรุ่งนี้จะมาทานข้าวเย็นวันสิ้นปีที่บ้านเรา พวกเราต้องเตรียมตัวดีๆ นะครับ”

“ทำไมถึงมาที่บ้านเรากันหมดล่ะ? ปีก่อนๆ ไม่ใช่ว่าอยู่ที่บ้านปู่กับย่าของแกหรอกเหรอ?” หลิวซวนจู้ประหลาดใจอยู่บ้าง

“ข้าที่ไหนจะรู้ ท่านต้องไปถามคุณปู่สิครับ” หลิวเกินไหลหัวเราะ