บทที่ 212: คิดจะมาหาเศษหาเลยจากข้าเหรอ?

“พ่อคะ พ่อออกจากบ้านก็ไม่บอกสักคำ ทำเอาพวกเรารอตั้งครึ่งค่อนวัน” ป้าใหญ่หลิวเหมยฮวาทันทีที่มาถึงก็บ่นกับผู้เฒ่าหลี่

“ข้าไม่ได้พูด พวกแกก็หามาจนเจอไม่ใช่รึไง?” ผู้เฒ่าหลี่ไม่ได้ตามใจลูกสาวคนโตเลยแม้แต่น้อย “ตัวเองโง่ ยังจะมาโทษพ่ออีก ปีใหม่ใหญ่โต ข้ากับแม่ของแกก็ไม่ได้อยู่บ้าน นอกจากจะมาบ้านน้องชายของแกแล้ว ยังจะไปไหนได้อีก?”

“พ่อคะ ปีนี้ทานข้าวเย็นวันสิ้นปีที่บ้านซวนจู้เหรอคะ? ปีก่อนๆ ไม่ใช่ว่าอยู่ที่บ้านเราเหรอคะ?” ป้ารองหลี่หลันฮวาถามผู้เฒ่าหลี่ สองตามองไปที่หลิวซวนจู้

หลิวซวนจู้แค่ยิ้มอย่างซื่อๆ ไม่ได้พูดอะไร

เวลาแบบนี้ เขาก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี