บทที่ 230 สือถังจือเกลี้ยกล่อมลูก

“เอาล่ะๆ พอได้แล้ว อย่าเล่นกันเลย ไม่ทำตัวให้สมกับเป็นพี่สาวเลยสักนิด” หลิ่วเหลียนตำหนิสือเหล่ยไปหนึ่งประโยค ก่อนจะหันมาถามหลิวเกินไหล “ที่บ้านสบายดีกันใช่ไหม!”

“สบายดีครับ! คุณปู่ของผมบอกว่า รอให้พวกคุณว่างเมื่อไหร่ ค่อยไปเที่ยวที่บ้านอีกนะครับ” หลิวเกินไหลโกหกหน้าตาเฉย

ตลอดช่วงปีใหม่ ผู้เฒ่าหลิวไม่เคยเอ่ยชื่อสือถังจือออกมาแม้แต่สามพยางค์

“ช่วงปีใหม่นี้คงจะไม่ได้แน่ๆ งานของพ่อบุญธรรมของแกน่ะ ยิ่งเป็นช่วงวันหยุดเทศกาลก็ยิ่งยุ่ง” หลิ่วเหลียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “รอให้ถึงฤดูร้อนแล้วกัน ฤดูร้อนในเมืองสี่จิ่วน่ะร้อนเกินไป พอดีไปตากอากาศที่หมู่บ้านของพวกเธอ”

“ถ้าคุณปู่ของผมรู้เข้า ท่านต้องดีใจมากแน่ๆ ครับ” หลิวเกินไหลตอบรับ