บทที่ 245 คนหัวรั้น

“ท่านไม่กินจริงๆ เหรอ?” จางฟู่กุ้ยซดโจ๊กชามนั้นหมดอย่างรวดเร็ว

“ผมไม่หิวครับ”

หลิวเกินไหลพูดความจริง มื้อเย็นเขากินเนื้อเลียงผาย่างไปจนเต็มท้อง ถึงตอนนี้ก็ยังไม่หิวเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่เดินมาไกลขนาดนี้ก็เลยรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง

“ถ้าไม่กินก็รีบนอนก่อนเถอะ!”

จางฟู่กุ้ยไม่ได้เกลี้ยกล่อมหลิวเกินไหลต่อ เขาเกลี่ยๆ หญ้าแห้งที่ปูอยู่บนพื้น