บทที่ 258 คุณลุงหวัง

“คนละเรื่องกันสิครับ ถ้าท่านจะทำร้ายผมเพราะเรื่องคราวก่อน ผมไม่หนีแน่นอน แต่ถ้าเป็นเพราะเรื่องที่ผมไปตลาดมืดแล้วจะมาทำร้ายผม งั้นผมก็ไม่เป็นธรรมเกินไปแล้ว”

หลิวเกินไหลทำท่าพร้อมที่จะวิ่งหนีได้ทุกเมื่อ “ผมเห็นว่าช่วงนี้ท่านเหนื่อยเกินไป ก็เลยคิดจะหาเหล้าเลือดกวางมาให้ท่านบำรุงร่างกายหน่อย ท่านไม่เพียงแต่ไม่รับน้ำใจ ยังจะมาทำร้ายผมอีก ยังมีเหตุผลอยู่รึเปล่าครับ?”

“แกยังจะมาพูดเหตุผลกับฉันอีกเหรอ?” หวังเฟยหู่โกรธจนหัวเราะออกมา “มาๆๆ ฉันจะมาพูดเหตุผลกับแกดีๆ”

“คิดว่าผมโง่รึไง? ผมไม่ไปหรอก!” หลิวเกินไหลเบ้ปาก

ท่าทางแบบนี้ของหลิวเกินไหลก็ทำให้หวังเฟยหู่หัวเราะออกมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงหัวเราะที่แท้จริง