บทที่ 257 ไอ้เด็กเหลือขอ แกไม่ได้บอกเหรอว่าจะไม่หนี?

“เกือบไปแล้ว!” หม่าฉุนเหมยมองไปยังทิศทางของตลาดมืดอย่างยังใจหายไม่หาย “เธอรู้ได้ยังไงว่ามีคนมาตรวจตลาดมืด?”

“ถ้าหากไม่มีความระแวดระวังขนาดนี้ จะไปฆ่าสายลับข้าศึกที่ลอบโจมตีผมได้ยังไงล่ะครับ?” หลิวเกินไหลพูดไปพลางเดินไปพลาง

ตอนนี้พวกเขาหนีออกจากวงล้อมมาได้แล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าพวกที่มาตรวจตลาดมืดจะไปไล่ตามคนที่แตกฮือหนีไปหรือไม่

ถ้าหากมีคนหนีมาทางนี้ แล้วยังมีคนไล่ตามมาไม่ปล่อย พวกเขาก็ยังคงมีความเสี่ยงที่จะถูกไล่ตามทัน

หม่าฉุนเหมยอุ้มไหผักกาดดองใบนั้นอยู่ วิ่งเร็วไม่ได้แน่นอน