บทที่ 273 สองเรื่องนี้มันเกี่ยวกันด้วยเหรอครับ?

“พูดอะไร?” หลิวซวนจู้ถลึงตาใส่ “แกเป็นหลานชายใหญ่ของปู่แกนะ ท่านรักแกจนเข้ากระดูกดำ ถ้าหากแกไปพูด ปู่แกต้องบอกแกแน่นอนว่าท่านยอมไป แกคิดดูดีๆ สิ ท่านยอมไปจริงๆ เหรอ?”

“ทำไมถึงจะไม่ยอมล่ะครับ?” หลิวเกินไหลรู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง

ก็ว่ากันว่าแผ่นดินเกิดนั้นยากจะจากลา แต่ปู่กับย่าก็ไม่ใช่คนที่เกิดและโตที่หมู่บ้านหลิ่งเฉียนเสียหน่อย จะมีอะไรที่ยากจะจากลานักหนา?

อีกอย่าง หมู่บ้านหลิ่งเฉียนก็อยู่ไม่ไกลจากเมืองสี่จิ่วเท่าไหร่ ต่อให้จะคิดถึงคนในหมู่บ้าน ก็สามารถกลับมาได้ทุกเมื่อ

“คำพูดของแม่แกเมื่อกี้ แกไม่ได้ใส่ใจเลยสินะ” หลิวซวนจู้ชี้ไปที่หลิวเกินไหล “ปู่แกน่ะลำบากมาทั้งชีวิต พอแก่ตัวลง ก็ไม่อยากจะลำบากอีกแล้ว อยากจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเท่านั้น”