บทที่ 280 สองหน้า

ก็ไม่ได้แพงอะไรครับ อุตส่าห์ออกไปเที่ยวทั้งที ผมเห็นว่ามันถูกขนาดนี้ ก็เลยซื้อมาเยอะหน่อย” หลิวเกินไหลไม่กล้าจะบอกกับหลิ่วเหลียนว่าของพวกนี้เป็นอธิบดีเผิงที่ให้มา

พอพูดไปก็ต้องอธิบาย พออธิบายก็ง่ายที่จะอธิบายไม่ชัดเจน สู้รอให้สือถังจือกลับมาก่อนแล้วค่อยว่ากันดีกว่า!

“แกยังซื้อโสมมาอีกเหรอ?”

พอเห็นหลิวเกินไหลหยิบกล่องที่ใส่โสมออกมากล่องหนึ่ง หลิ่วเหลียนก็ไม่พอใจขึ้นมาหน่อยหนึ่ง “เด็กคนนี้นี่เอาแต่ใช้เงินที่เสียไปโดยเปล่าประโยชน์ ฉันกับพ่อบุญธรรมของแกก็อายุไม่มากแล้ว จะต้องกินโสมทำไม?”

“ผมไม่ได้ใช้เงินซื้อมาครับ ใช้แป้งข้าวโพดสิบชั่งแลกมา ผมกลับมาก็ถามไถ่คนที่รู้เรื่องแล้ว พวกเขาบอกว่าโสมรากนี้อย่างน้อยก็ต้องสามสิบปี ถ้าหากใช้เงินซื้อ อย่างน้อยก็ต้องห้าสิบหยวน ผมใช้แป้งข้าวโพดสิบชั่งก็แลกมาได้แล้ว ถือว่าได้กำไรมหาศาลเลยนะครับ” หลิวเกินไหลพูดอย่างอวดดีอยู่บ้าง