บทที่ 290 มื้ออาหารร่วมกันครั้งแรก

“ฉันก็นึกว่าในหมู่พวกเราบ้านฉันจะฐานะดีที่สุด ที่แท้ คนที่รวยที่สุดคือเหล่าลิ่วนี่เอง”

จางฉวินวางกระเป๋าเป้ที่กอดไว้ในอกลงบนโต๊ะ หยิบแป้งทอดน้ำมันขึ้นมาแผ่นหนึ่ง ม้วนๆๆๆ ใช้กระดาษไขห่อหนึ่งชั้น ยัดเข้าไปในกระเป๋าเป้ “ฉันก็ไม่เกรงใจกับแกแล้วนะ”

“จะเกรงใจอะไรกันครับ เดิมทีก็เอาออกมาแบ่งกันอยู่แล้ว” หลิวเกินไหลจุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง

“ฉันก็ไม่เกรงใจกับแกเหมือนกัน” หลี่ฝูจื้อก็หยิบไปแผ่นหนึ่ง

คนอื่นๆ เดิมทีก็ยังรู้สึกเกรงใจที่จะหยิบอยู่บ้าง พอหลี่ฝูจื้อผู้เป็นพี่ใหญ่เป็นผู้นำ ก็หยิบไปคนละแผ่นเช่นกัน