บทที่ 311 ใครอาสาขึ้นมากัน?

คาบเรียนตอนเช้าทุกอย่างเป็นไปตามปกติ อาจารย์ว่านน่าจะยังไม่ได้รับจดหมายชมเชยของหัวหน้าหน่วยซุน

พอตอนบ่ายเพิ่งจะเริ่มเรียน พี่น้องสองสามคนก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้องแล้ว—สายตาที่หลี่ลี่มองพวกเขาไม่เหมือนกับปกติ

เป็นไปตามคาด เพิ่งจะวิ่งรอบสนามเสร็จหนึ่งรอบ คนอื่นก็นั่งทำกิจกรรมเตรียมความพร้อม หลี่ลี่ก็เรียกพวกเขาทั้งหกคนไปข้างๆ

“บอกมา พวกแกเมื่อคืนวิ่งไปมหาวิทยาลัยปักกิ่งทำไม?”

“รายงานอาจารย์หลี่ครับ พวกเราไปเป็นเพื่อนหลิวเกินไหลไปหาพี่สาวของเขาครับ” หลี่ฝูจื้อเป็นคนแรกที่ยืนออกมา พูดโกหกสีหน้าไม่เปลี่ยนใจไม่สั่น