บทที่ 310 ไอ้จิตสำนึกแห่งความรับผิดชอบที่น่าตายนัก!

“แล้วถ้าบวกกับเจ้านี่เข้าไปด้วยล่ะ?” หลิวเกินไหลก็หยิบไฟฉายออกมาจากกระเป๋าเสื้ออีกอันหนึ่ง

ดวงตาทั้งสองข้างของพี่น้องสองสามคนเป็นประกายขึ้นมาทันที

แค่นี้ก็ใช้ได้แล้ว

“มาตกปลาแค่นี้ แกยังพกไฟฉายมาด้วยเหรอ?” จางฉวินรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง

เขาตระเตรียมมาตั้งครึ่งค่อนวัน กำลังจะหย่อนเบ็ดแสดงฝีมือเต็มที่ ผลคือโดนขัดจังหวะ