บทที่ 332 ทุ่มเทความคิดอ่านอย่างหนัก

เพิ่งจะวางกระสอบป่านใบใหญ่ลง หลิวเกินไหลก็วิ่งต้อยๆ เข้าไปต้อนรับข่งฝานจวินกับหม่าอี้เหออีกครั้ง

สองคนนี้ร่วมมือกันเอารถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างให้เขา เขายังไม่ได้ขอบคุณพวกเขาเลย อย่างไรเสียก็ต้องกระตือรือร้นหน่อยไม่ใช่เหรอ?

หลิวเกินไหลยังคิดจะช่วยหม่าอี้เหอถือของ หม่าอี้เหอก็โบกมือ “ไม่ต้อง ฉันก็ไม่ใช่คนแก่เจ็ดสิบแปดสิบ ของแค่นี้ยังถือไหวอยู่”

เป็นถึงผู้พันแล้ว ยังจะต้องมาแสดงความสามารถต่อหน้าผู้นำอีก

หลิวเกินไหลแอบดูถูกในใจ