บทที่ 333 ตกปลาไหล

หลี่ลี่ขึ้นฝั่ง หาพงหญ้ายาวๆ แห่งหนึ่งมุดเข้าไป ไม่ถึงสองนาทีก็แต่งตัวเรียบร้อยออกมา

สมแล้วที่เป็นผู้ฝึกสอน ความเร็วในการใส่เสื้อผ้าเร็วพอตัวจริงๆ

เพียงแต่... หลิวเกินไหลชำเลืองมองหว่างขาของหลี่ลี่

เขาจะไม่ได้ใส่กางเกงขาสั้นตัวใหญ่ที่เปียกโชกนั่นกลับมาใช่ไหม?

หลี่ลี่ไม่ได้สังเกตเห็นสายตาที่ลามกอยู่บ้างของหลิวเกินไหล ยิ่งเดาความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของเขาไม่ออก รับตะกร้าปลามาจากมือของหลิวเกินไหล ถือแล้วก็เดินกลับไป