บทที่ 336 ฉีต้าเป่ามีความรัก

“ฉันไม่ไปดูทะเลป่าทุ่งหิมะหรอกนะ! สู้รบฆ่าฟันกัน น่าเบื่อจะตายไป” สือเหล่ยหยิบหมั่นโถวแป้งธัญพืชผสมขึ้นมาลูกหนึ่ง กัดไปคำเล็กๆ

โย่โฮ่ ยังจะมาทำเป็นกุลสตรีอีก

เมื่อก่อนไม่ใช่ว่าขึ้นมาก็คำใหญ่เลยเหรอ?

หลิวเกินไหลแอบหัวเราะ

“นิสัยของลูกสาวเราทำไมถึงเปลี่ยนไปกะทันหันล่ะ?” สือถังจือเลื่อนปลาไหลผัดเผ็ดไปตรงหน้าหลิ่วเหลียนที่เพิ่งจะนั่งลง แล้วก็หยิบชามตรงหน้าของนางขึ้นมา ตักซุปปลาหลีฮื้อสีขาวนวลให้นาง