บทที่ 384 ของแบบนี้ก็มีที่เป็นของรัฐด้วยเหรอ?

หลิวเกินไหลไม่ได้ไปยังภัตตาคารของรัฐอีก ไปโผล่หน้าไปแวบหนึ่งที่สหกรณ์ บอกกับหลิวฟางประโยคหนึ่งว่าจะไปนอนที่บ้านของนาง ก็ไปยังบ้านสี่ล้อมหลังนั้น

คุณย่าสวีผู้เป็นคุณป้าสายสืบภาคประชาชนแห่งเฉาหยางไม่อยู่บ้าน บ้านของป้าเหมียวก็ล็อกประตู สองคนไม่รู้ว่าไปทำอะไรมา

หลิวเกินไหลเปิดประตูเข้าบ้าน นอนลงบนเตาผิงดินในห้องครัว ตอนแรกก็หยิบข้าวฟ่างออกมาสิบชั่ง แล้วก็ดึงผ้าห่มที่วางอยู่ที่มุมเตาผิงมา ไม่นานก็หลับไป

ผ้าห่มผืนนั้นน่ะเป็นของที่หลิวฟางเตรียมไว้ให้เขานานแล้ว เขาไม่เคยมาค้างคืนที่นี่เลย นี่ก็ยังเป็นครั้งแรกที่ได้ใช้

เมื่อคืน เขาแทบจะไม่ได้นอนเลย ง่วงมานานแล้ว การนอนครั้งนี้ก็นอนยาวมาก จนกระทั่งเฉียนต้าจื้ออุ้มเสี่ยวพ่านพ่านกับหลิวฟาง, หลิวหมิ่นกลับมาบ้านพร้อมกัน เขาถึงได้ตื่นขึ้นมา