บทที่ 385 เจ้าหนูอย่างแกคิดจะเชือดลูกค้าประจำเหรอ?

สองคำว่า ‘ของรัฐ’ ก็ให้ความกล้าหาญแก่หลิวเกินไหลไม่น้อยเลยทีเดียว เขาก็ไม่รู้สึกกลัวอีกต่อไปในทันที

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าถนนกุ่ยเจียใหญ่ขนาดนี้จะไม่มีคนเลยสักคน”

จุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง หลิวเกินไหลก็เดินเล่นอยู่บนถนนกุ่ยเจีย สองตากวาดมองไปรอบๆ

ถนนกุ่ยเจียไม่สั้นเลยนะ เกือบจะสามลี้ได้ พอเดินไปได้เกือบจะครึ่งทาง หลิวเกินไหลในที่สุดก็เห็นเงาร่างสามร่าง

นั่นคือชายชราสามคน กำลังรวมตัวกันอยู่ข้างนอกสำนักจัดงานศพแห่งหนึ่งริมถนน อาศัยแสงตะเกียงน้ำมันก๊าดต้มน้ำดื่มชาอยู่