บทที่ 391 การยืมพลัง

สภาพจิตใจของหลิวหมิ่นปรับตัวได้เร็วมาก ไม่นานก็ไม่ประหม่าแล้ว

พอถึงตอนกินข้าว หลิ่วเหลียนกับป้าปี้นั่งอยู่ข้างๆ หลิวฟางคนละข้าง เรื่องที่คุยก็ยังคงเป็นเรื่องลูก

หลิวฟางก็ไม่มีความประหม่าเหมือนตอนแรกแล้ว พูดคุยหัวเราะกับพวกนาง

หัวข้อเรื่องลูก...หลิวหมิ่นแทรกปากไม่ได้ แต่นางก็ไม่ได้ว่างอยู่เฉยๆ อาสารินชาเทน้ำคอยรับใช้ในวง

นางเดิมทีก็เป็นพนักงานเสิร์ฟในภัตตาคาร ปกติไม่ได้ทำงานนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่านางจะทำไม่เป็น...นางซึมซับมานานขนาดนั้น เรียนก็เรียนรู้แล้ว