บทที่ 393 ไม่รู้ว่าคุณปู่เคยดูไซอิ๋วรึเปล่า

รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างจอดสนิทอยู่ครู่ใหญ่ ฝุ่นควันที่ตลบอบอวลถึงได้จางลง

เกินว่างไม่กล้าจะไปอวดเบ่งกับผู้เฒ่าหลิวและหลิวซวนจู้ว่าฟืนใหญ่แค่ไหน พอรถจอด ก็ไปกับเกินสี่ช่วยพี่เขยสองคนแก้เชือก

ลูกเขยอาวุโสอย่างเฉียนต้าจื้อแน่นอนว่าไม่ขาดสายตาที่เฉียบแหลม มอเตอร์ไซค์เพิ่งจะกลับมา ก็เข้ามาช่วยแล้ว

หลิวเกินไหลเพิ่งจะดึงกุญแจรถออก หลี่ไท่ผิงก็เข้ามาแล้ว

“ไท่ผิงมาแล้วเหรอ” หลิวซวนจู้ที่กำลังจัดการเนื้อหมูป่าอยู่มองเห็นเขาในแวบเดียว ก็รีบสั่งลูกชายคนโตทันที “เกินไหล ไปเอาเก้าอี้มาให้ลุงหลี่ของแก”