บทที่ 395 ตาเฒ่าคนนี้นิสัยไม่ดีเลยจริงๆ!

พอกลับมาถึงบ้าน ผู้เฒ่าหลิวกับหลิวซวนจู้ก็ไม่อยู่ เกินสี่กับเกินว่างก็ไม่มีเงาแล้ว หลี่หลันเซียงกับคุณย่าเอาผ้าที่หลิวฟางพกกลับบ้านมากางออกบนเตาผิง วาดๆ ตัดๆ อยู่ ไฉ่เสียนั่งอยู่ข้างๆ อย่างเรียบร้อย สองตาเบิกโพลง มองดูอย่างสนใจ

“คุณปู่กับพ่อผมไปไหนแล้วครับ?” หลิวเกินไหลนั่งลงบนขอบเตาผิง จุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่ง

“ปู่แกกลับบ้านไปนอนแล้ว พ่อแกไปส่งเหล้าให้ท่าน... แม่ครับ ท่านดึงผ้าหน่อยสิครับ อย่าให้ยับสิครับ ตัดไม่ดี” หลี่หลันเซียงพลางใช้กรรไกรตัดผ้าพลางพูด “ผ้าดีๆ ขนาดนี้ ทำไมถึงได้กลายเป็นของมีตำหนิ?”

“เกินสี่เกินว่างไปไหนแล้วครับ?” หลิวเกินไหลยิ้มเล็กน้อย

นี่น่าจะเป็นผ้ามีตำหนิที่หลิวฟางพกกลับบ้านมา