บทที่ 396 ตาเฒ่าแก้ว

เจ้าคนเจ้าเล่ห์น้อยเจอกับเจ้าคนเจ้าเล่ห์เฒ่า เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ ของหลิวเกินไหลน่ะในสายตาของชายชราก็เหมือนกับกระจกเงา จะหลงกลได้อย่างไร?

แน่นอนว่า คำพูดของชายชรา หลิวเกินไหลก็ไม่ได้เชื่อทั้งหมด

อะไรที่ว่านักเรียนประถมที่อ่านหนังสือสองหน้ามาอวดความรู้กับศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย ที่เขาเล่ามาเหล่านี้ล้วนเป็นของที่ไปขโมยเรียนมาจากแผงอื่น แถมยังไม่ใช่แค่คนเดียว แต่เป็นการเปรียบเทียบสิ่งที่เจ้าของแผงกับผู้ซื้อหลายคนพูดตอนที่ต่อรองราคากัน หลังจากขจัดของปลอมเหลือไว้แต่ของจริงแล้วถึงได้สรุปออกมา

บางทีอาจจะยังมีความคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง แต่ไม่มีทางจะไร้ค่าเหมือนกับที่ชายชราพูดแน่นอน

เขาคิดจะเป็นตะขอเกี่ยว หลอกล่อเอาความรู้ที่มีประโยชน์มากขึ้นมาจากปากของชายชรา