บทที่ 398 อวี๋จิ้นสี่อกหัก

“รอเดี๋ยวครับ” หลิวเกินไหลลุกขึ้นแล้วเดินจากไป

“แกจะไปไหน?” ชายชราถามอย่างประหลาดใจ

“ท่านคงไม่คิดว่าผมมาคนเดียวหรอกนะ?” หลิวเกินไหลพูดโดยไม่หันกลับไป

ชายชราอึ้งไป ก่อนจะส่ายหน้าแล้วยิ้ม

หลังจากออกไปเดินเล่นรอบหนึ่ง ตอนที่หลิวเกินไหลกลับมา ในมือก็ถือถุงเล็กๆ ใบหนึ่ง บนหน้าก็มีผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งปิดอยู่