บทที่ 408 เจ้าเด็กนี่กินยาผิดขนานมารึเปล่า?

ในตอนนั้น ก็พอดีมีนักเรียนสองสามคนเดินมาด้วยกันจากที่นี่ หนึ่งในนั้นก็ทักทายฉงเผยอิง

“สวัสดีครับอาจารย์ฉง”

“อืม” ฉงเผยอิงพยักหน้ายิ้มให้เขา แล้วก็กำชับอีกประโยคหนึ่ง “รีบกลับบ้านนะ อย่าไปเล่นข้างนอกล่ะ”

“ทราบแล้วครับ”

นักเรียนคนนั้นตอบรับหนึ่งคำ วิ่งไปข้างหน้า เลี้ยวเข้าไปในซอยแห่งหนึ่ง นักเรียนอีกสองสามคนเห็นดังนั้น ก็พากันวิ่งหนีสุดฝีเท้า