บทที่ 409 การทำผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ อย่างเหมาะสม

เรื่องไร้สาระของอวี๋จิ้นสี่ไม่ได้เสียเวลาเท่าไหร่ ตอนที่หลิวเกินไหลกลับมาถึงบ้านพ่อบุญธรรมแม่บุญธรรม ฟ้าก็ยังไม่มืด

ทันทีที่เข้าลานบ้าน หลิวเกินไหลก็เห็นจักรยานสองคัน กำลังงุนงงอยู่ว่าใครมา สือเหล่ยก็ออกมาต้อนรับจากในครัว

“แกไปไหนมา? วันๆ ก็ไม่พอให้แกยุ่ง” สือเหล่ยกำลังเคี้ยวปากดังจ๊อบๆ กินผลไม้แห้งอยู่

ผลไม้แห้งก็ยังคงเป็นของที่หลิวเกินไหลพกกลับมาตอนที่ไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือเที่ยวที่แล้ว อากาศแห้ง ก็ไม่กลัวว่าจะขึ้นรา จนถึงตอนนี้ก็ยังกินไม่หมด

“ไปช่วยเพื่อนร่วมงานเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มา พี่กลับมาวันนี้ได้อย่างไรครับ?” หลิวเกินไหลพูดไปส่งๆ ประโยคหนึ่ง ยื่นมือหมายจะไปหยิบผลไม้แห้งในมือของสือเหล่ย