บทที่ 453 รถของแกนี่ก็มีชีวิตจิตใจเหมือนกันนะ

“จะส่งไปที่สถานีของพวกท่านแล้วจะยังไง? หัวหน้าทีมของพวกเราต้องการคน พวกแกก็ยังต้องส่งออกมาอย่างเรียบร้อย” ใบหน้าของหัวหน้ากลุ่มชุยบูดบึ้งลง

“ส่งก็ต้องส่งแน่นอนอยู่แล้ว ใครใช้ให้พวกท่านเป็นหน่วยงานเบื้องบนล่ะครับ?” หลิวเกินไหลยิ้มทีหนึ่ง “แต่ว่า ที่ส่งขึ้นไปไม่ใช่แค่คน ยังมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นคำให้การที่สมบูรณ์ฉบับหนึ่ง”

หัวหน้ากลุ่มชุยแค่นเสียง ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก

“อะไรนะ ไม่เชื่อเหรอ?” หลิวเกินไหลก็ยิ้มอีกครั้ง “เรื่องที่สถานีของพวกเราส่งมอบทองคำเหรียญเงินไปปึกหนึ่งท่านน่าจะเคยได้ยินมาแล้วใช่ไหมครับ? รู้ไหมว่ากว่าจะง้างปากของสามคนนั่นออกมาได้ใช้เวลานานแค่ไหน?”

หลิวเกินไหลถามเองตอบเอง “ไม่ถึงสิบนาที ต่อให้ท่านตอนนี้จะไปรายงานที่กรมสาขา ไปกลับ อย่างไรเสียก็ต้องครึ่งชั่วโมงใช่ไหมครับ? กล้าจะพนันกับผมสักหน่อย ไหมว่า พวกเราจะสามารถก่อนที่หัวหน้าทีมของพวกท่านจะต้องการคน ง้างปากของเขาออกมาได้รึเปล่า?”