บทที่ 454 ได้ทีขี่แพะไล่

“แกสองคนสืบเป็นอย่างไรบ้าง?” หลิวเกินไหลดึงเก้าอี้มาตัวหนึ่งนั่งลง แจกบุหรี่ให้เหอช่านกับกวานเติงเคอคนละมวน
“ไม่มีเบาะแสอะไรเลย” กวานเติงเคอส่ายหน้า
“ทางนี้ฉันก็... แกสูบจงหัว! แกนี่เสียดายของจริงๆ” เหอช่านเพิ่งจะคิดจะจุด ทันใดนั้นก็เห็นตัวอักษรบนก้านบุหรี่ รีบโบกไม้ขีดไฟดับ
“ไว้รักษาหน้าครับ” หลิวเกินไหลพูดไปส่งๆ แล้วก็โยนให้หลวี่เหลียงที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ มวนหนึ่ง
“ฉันสูบต้าเฉียนเหมินที่มีก้นกรองก็ไว้รักษาหน้าเหมือนกัน” เหอช่านยิ้มเล็กน้อย รู้สึกเหมือนได้เจอคนรู้ใจ

ก็ไม่กลัวว่าหลิวเกินไหลจะหัวเราะเยาะ เขาเอาบุหรี่จงหัวมวนนั้นใส่เข้าไปในซองบุหรี่ แล้วก็หยิบซองบุหรี่ต้าเชิงฉ่านออกมาจากกระเป๋าอีกข้างหนึ่ง “ปกติฉันสูบอันนี้ ปกติแกสูบอะไร?”
“ผมสูบน้อยครับ” หลิวเกินไหลพูดคลุมเครือ ก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ท่านสืบไปในทิศทางของสายลับข้าศึกเหรอครับ?”
“ใช่แล้ว” เหอช่านพยักหน้า “ฉันไปยังสำนักงานแขวงเที่ยวหนึ่ง สืบสวนสังคมสัมพันธ์ของครอบครัวผู้เสียชีวิต น่าเสียดายที่ คนที่ต้องสืบมีเยอะเกินไป ฉันคนเดียวก็ยุ่งจนรับมือไม่ไหว ถ้าหากสามารถจัดคนให้ฉันอีกสองสามคนก็คงจะดี”
“แล้วท่านล่ะครับ?” หลิวเกินไหลถามกวานเติงเคอต่อ
“ปัญหาที่ฉันเจอก็เหมือนกับเหอช่าน ก็คือคนไม่พอ ฉันคนเดียวต่อให้จะมีสามหัวหกแขน ก็สืบคนมากมายขนาดนั้นไม่ได้” กวานเติงเคอส่ายหน้า

มองดูสองคนนี้ ทันใดนั้นหลิวเกินไหลก็เข้าใจแล้วว่าทำไมต่งฉงโหย่วถึงได้ไม่ต้อนรับคนที่ถูกย้ายมาช่วยเหล่านี้ของเขา
ทุกคนต่างก็มีความคิดของตัวเอง แถมยังรีบร้อนจะแสดงออกอีกด้วย ชั่วครู่ชั่วยามรับรองว่าดูแลไม่ดีแน่ เวลาเร่งด่วน ภารกิจหนักหนา ถ้าหากให้พวกเขามีส่วนร่วมในการทลายคดีโดยตรง ง่ายที่จะส่งผลกระทบต่อคนอื่น ทำให้จังหวะเดิมวุ่นวาย
คาดว่าต่งฉงโหย่วน่าจะเสียเปรียบมาไม่น้อย

“แล้วพวกแกล่ะ?” กวานเติงเคอถาม “พวกแกไปโรงงานเครื่องจักรมีผลงานอะไรบ้างไหม?”
หลิวเกินไหลมองหลวี่เหลียงแวบหนึ่ง พอเห็นเขามีทีท่าว่าจะไม่พูด ก็เลยยิ้มว่า “หาเบาะแสมาได้หน่อยหนึ่ง แถมยังจับคนมาได้คนหนึ่งด้วย”
“จับคนมาได้คนหนึ่งเหรอ?” เหอช่านตกใจ “จับคนอะไรมา?”

หลิวเกินไหลกำลังจะอวดเบ่ง ประตูของห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออก ตำรวจอายุยี่สิบกว่าปีคนหนึ่งเดินเข้ามา “พวกท่านคนไหนคือหลิวเกินไหล?”
“ผมเอง” หลิวเกินไหลยกมือขึ้น
“ตามฉันมา” คนคนนั้นพยักหน้าให้หลิวเกินไหลทีหนึ่ง หันหลังกลับเดินออกไป
“กลับมาแล้วค่อยว่ากัน พวกแกก็สามารถไปถามหลวี่เหลียงได้ เบาะแสเป็นเขาที่หามา คนก็เป็นเขาที่จับมา” หลิวเกินไหลชี้ไปที่หลวี่เหลียง ตามคนคนนั้นออกจากห้องรับรองไป