บทที่ 464 ฉีต้าเป่าผู้ร้อนใจสร้างคุณงามความดี

“ไปกันเถอะ ควรจะลาดตระเวนแล้ว”

จินเม่าอาจจะฟังไม่ไหวอยู่บ้าง ก็เลยลุกขึ้นยืนเรียกหลิวเกินไหล

“แกก็อย่าบ่นพึมพำแล้ว ฉันจะพาแกไปรับชุดเสื้อผ้า กลับบ้านไปเก็บของ พรุ่งนี้เช้าค่อยมาทำงานใหม่!” เฝิงเหว่ยลี่ก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน ออกจากประตูไปพร้อมกับจินเม่า

วันแรกที่มารายงานตัวยังจะให้หยุดอีกเหรอ?

หลิวเกินไหลนึกย้อนถึงวันที่ตัวเองมารายงานตัว ก็เหมือนจะหยุดงานเช่นกัน