บทที่ 465 ให้ข้าได้เรียนรู้บ้างสิ

ไม่นาน ฉีต้าเป่าก็กลับมาแล้ว

“กลุ่มสืบสวนสอบสวนมีแค่สองคนที่เข้าเวร คนอื่นๆ ไม่อยู่ ที่สถานีต้องมีปฏิบัติการใหญ่อะไรแน่ๆ!”

ตอนที่พูดประโยคนี้ ฉีต้าเป่าก็ตื่นเต้นดีทีเดียว รอจนกระทั่งนั่งพรวดลงบนเก้าอี้ของตัวเอง ก็ไม่มีกะจิตกะใจอีกแล้ว

“มีปฏิบัติการใหญ่ก็ไม่พาพวกเราไปด้วย ไม่ไว้วางใจพวกเราขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“อย่าพูดมั่วซั่ว แกคิดว่าพาพวกแกไปด้วยเป็นเรื่องดีอะไร?”