บทที่ 482 ต่างคนต่างพูด

“พูดเรื่องไร้สาระพวกนี้ทำไม? การมีลูกเป็นเรื่องของผู้หญิงเราอยู่แล้ว” หลิวหมิ่นกลับมองเรื่องนี้อย่างทะลุปรุโปร่ง “เสี่ยวเจี่ยเขาไปหายามาให้แล้วไม่ใช่เหรอ? เธอไม่ดื่มเองจะโทษใครได้?”

“มันขมจะตาย ใครจะไปดื่มลง!” จางลี่แค่นเสียง

“ลูกอมนมมันก็หวานดีอยู่หรอก แต่เธอก็กินไม่ลงเหมือนกันนั่นแหละ” หลิวหมิ่นไม่ได้พูดเกลี้ยกล่อมต่อ เธอกวาดตามองไปในโถงใหญ่ของภัตตาคาร “แล้วเพื่อนของน้องล่ะ?”

“ผู้อำนวยการเหอจัดห้องส่วนตัวด้านหลังให้พวกเราน่ะครับ พี่รอง พี่ลี่ งั้นพวกพี่ทำงานไปก่อนนะ ผมต้องกลับไปแล้ว”

เพราะกลัวว่าจางลี่จะพล่ามถ้อยคำเผ็ดร้อนอะไรออกมาอีก หลิวเกินไหลจึงรีบชิ่งหนี