บทที่ 514 ตีหญ้าให้งูตื่นนั่นแหละถูกแล้ว

สมกับที่เป็นลูกหลานของชนชาติบนหลังม้า ท่านรองน่าจัดการหมูป่าได้อย่างคล่องแคล่วราวกับมีดอกไม้บาน มีดเล่มเล็กๆ ในมือของเขาถูกใช้อย่างพลิกแพลง

หลิวเกินไหลไม่เคยเห็นพ่อครัวใหญ่หนิวจัดการลูกหมูป่าอย่างไร เทียบกันไม่ได้ แต่เขาเคยเห็นผู้เฒ่าหลิวกับหลิวซวนจู้จัดการหมูป่า สองคนนั้นกับเขามันคนละระดับกันเลย

ฉินจ้วงทำงานก็คล่องแคล่วดีเหมือนกัน ไม่นานก็เก็บกวาดห้องนั้นจนเรียบร้อย ของตกแต่งในห้องนั้นเรียบง่ายมาก มีเตียงหนึ่งหลัง โต๊ะแปดเซียนหนึ่งตัว นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีกแล้ว อาจจะเพราะไม่มีคนอยู่มานาน ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยฝุ่น การทำความสะอาดโต๊ะเป็นเรื่องง่าย ฉินจ้วงไปขอผ้าขี้ริ้วจากท่านรองน่าผืนหนึ่ง ชุบน้ำให้เปียก เช็ดสองสามทีก็สะอาดแล้ว

การทำความสะอาดเตียงค่อนข้างยุ่งยาก ฉินจ้วงดึงเสื่อเก่าๆ ที่ปูอยู่บนเตียงลงมา เอาท่อนฟืนมาทุบอย่างแรง ทำเอาฝุ่นฟุ้งตลบไปทั่วทั้งลานบ้าน หลิวเกินไหลหนีไปอยู่ข้างๆ ตั้งนานแล้ว แต่ท่านรองน่ากลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงจัดการลูกหมูป่าต่อไป

พอทุบเสร็จ ฉินจ้วงก็ปูเสื่อกลับไปตามเดิม แล้วใช้ผ้าขี้ริ้วเปียกเช็ดอย่างดี พอเขาเก็บกวาดเสร็จ ท่านรองน่าก็จัดการลูกหมูป่าเสร็จแล้วเช่นกัน เขายังใช้ไม้ค้ำลูกหมูป่าให้กางออก แล้วทาเกลือทั้งข้างในข้างนอก เขาก่อกองไฟขึ้นกลางลานบ้านเล็กๆ แล้วก็ตั้งตะแกรงย่างขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว เอาลูกหมูป่าที่หมักไว้ครู่หนึ่งขึ้นไปวางบนนั้น พลิกกลับไปมาอย่างชำนาญ ทำเอาหลิวเกินไหลมองตาค้าง เขายังคิดจะลงมือเองอยู่เลย ท่านรองน่าทำได้ชำนาญกว่าเขาเยอะ