บทที่ 524 ไม่มีอะไรเลยเหรอ?

หลิวเกินไหลหมอบอยู่ที่กระจกหน้าต่างมองออกไปข้างนอก ก็เห็นขอทานเฒ่าหยิบลวดเส้นหนึ่งออกมา ไม่กี่ทีก็สะเดาะกลอนประตูได้ แล้วก็แวบตัวเข้าไปในประตู ท่าทางคล่องแคล่วราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อครู่

“ลุกขึ้น มีงานเข้าแล้ว” หลิวเกินไหลกวักมือเรียกฉินจ้วง

“สายลับมาแล้ว?” ฉินจ้วงตื่นตัวขึ้นมาทันที “อยู่ที่ไหน?”

“เข้าบ้านไปแล้ว” หลิวเกินไหลชี้ไปที่ห้องโถงของลานตะวันออก “สายลับมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีปืน กลัวไหม?”

“มะ...ไม่กลัว!” ฉินจ้วงปากก็พูดว่าไม่กลัว แต่กลับตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด พูดจาก็ติดๆ ขัดๆ แล้ว “จะ...จะต้องกลับไปรายงานไหม? ให้ผู้กำกับส่งคนมาสนับสนุน?”