บทที่ 534 ปลุกใจตนเอง

วันรุ่งขึ้น หลิวเกินไหลเพิ่งจะมาทำงาน เฝิงเหว่ยลี่ก็บอกข่าวเขาอีกข่าวหนึ่ง จินเม่ากับหวังต้งกลับมากันแล้ว หวังต้งมาถึงเมื่อคืนตอนเที่ยงคืน จินเม่ามาถึงเช้าวันนี้ ทั้งสองคนกลับบ้านไปพักผ่อนแล้ว พรุ่งนี้จะมาทำงานตามปกติ สมกับที่เป็นผู้ประสานงานกลาง ข่าวสารของเฝิงเหว่ยลี่ไวดีจริงๆ

สำหรับการกลับมาของจินเม่ากับหวังต้ง ฉินจ้วงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก อย่างไรเสียเขากับสองคนนี้ก็เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่นาน ยังไม่ถึงขั้นสนิทสนม แต่หลิวเกินไหลกลับรู้สึกกลุ้มใจเล็กน้อย อาจารย์ไม่อยู่สัปดาห์กว่านี้ เขาใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายมาตลอด รวมถึง mấyวัน ที่เฝ้าสังเกตการณ์สายลับด้วย พออาจารย์กลับมา เขาก็คงจะถูกสวมรัดเกล้าอีกแล้ว

ตอนเช้าที่ลาดตระเวนตามปกติ อารมณ์ของหลิวเกินไหลก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ตอนเที่ยงเพิ่งจะกลับมาถึงห้องทำงาน ก็เจอเข้ากับฉีต้าเป่า “แกไม่แกล้งป่วยต่อแล้วเหรอ มาที่สถานีทำไม?”

“แกล้งต่อไปไม่ไหวแล้ว! อยู่ในห้องพักผู้ป่วยคนเดียว มันอึดอัดไปทั้งตัว” ฉีต้าเป่าเอนหลังพิงพนักพิงเก้าอี้ “กลับมาอยู่ที่สถานียังสบายกว่า”

“แกไม่กลัวว่าความดีความชอบที่ได้มาจะหนีไปเหรอ?” ฉินจ้วงแทรกขึ้นมา