บทที่ 541 เป่าอี้ขาเป๋ระเบิดอารมณ์

หลังจากตามจินเม่าลาดตระเวนไปอีกพักหนึ่ง หลิวเกินไหลก็หวนนึกถึงฉากที่เจอผู้อำนวยการจ้าว ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองได้เรียนรู้อีกแล้ว ต่อหน้าจินเม่า ผู้อำนวยการจ้าวไม่ได้แสดงความสนิทสนมกับเขามากนัก เหมือนกับไม่ค่อยจะรู้จักกัน เป็นเพราะผู้อำนวยการจ้าวไม่รู้จักเอาใจคนทุกด้าน? ไม่ใช่ ผู้อำนวยการจ้าวนี่เรียกว่าสุขุมรอบคอบ

สมัยนี้ หน่วยงานไหนไม่ขาดแคลนเนื้อ? หลิวเกินไหลรับปากจะเอาหมูป่าไปส่งให้สำนักงานแขวง ถ้าหากนึกไม่ถึงว่าจะต้องส่งให้หน่วยงานของตัวเองล่ะ? เธอพูดออกมา กลับจะทำให้หลิวเกินไหลลำบากใจ เรื่องแบบนี้จำไว้ในใจก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องชมเชยต่อหน้า

ดังนั้น ความสัมพันธ์ที่ดูผิวเผินก็ไม่แน่ว่าจะสนิทสนมกว่า ความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกันจริงๆ ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นรู้—ทำไมถึงทำเหมือนกับสายลับใต้ดินนัดพบกัน? คิดไปคิดมา หลิวเกินไหลก็หัวเราะออกมาเอง

พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกสองวัน บ่ายวันที่สาม หลิวเกินไหลกำลังตามจินเม่าลาดตระเวนอยู่ ฉินจ้วงก็วิ่งต้อยๆ มาหา “เกินไหล ซุนขาเป๋บอกว่าหนิงฉินซื่อกลับมาแล้ว”

“ก็แค่เธอคนเดียว? ซุนเป่าอี้ไม่ได้กลับมาด้วยเหรอ?” ก็ให้เขาเดาถูกจริงๆ หนิงฉินซื่ออยู่ที่บ้านลูกชายคนเล็กไม่ถึงสามวันจริงๆ