บทที่ 557 เจอดีเข้าแล้ว

“ผมกลัวว่าพวกเขาจะเสียเปรียบน่ะสิครับ” หลิวเกินไหลยัดบุหรี่ชนิดพิเศษทั้งกล่องใส่มือของผู้อำนวยการกู่ “ถ้าหากเจอแต่คนอย่างท่านผู้อำนวยการกู่ ผมก็ไม่ต้องมาเป็นห่วงเรื่องไร้สาระแบบนี้แล้ว”

“ฮ่าๆๆ...” ผู้อำนวยการกู่ยิ้มจนตาหยี ช่างเป็นจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ ฟังความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเขาออกในทันที

ผู้อำนวยการกู่รินชาให้หลิวเกินไหลอีกถ้วยหนึ่ง แล้วถึงได้ยื่นซองจดหมายที่ใส่เงินให้หลิวเกินไหล “หมูป่าทั้งหมดสี่ร้อยหกสิบสองชั่ง ตามราคาที่ตกลงกันไว้ ชั่งละสามหยวนห้าเหมา รวมเป็นหนึ่งพันหกร้อยสิบเจ็ดหยวน เธอค่อยๆนับ”

“ไม่ต้องหรอกครับ” หลิวเกินไหลยัดซองจดหมายเข้าไปในกระเป๋าโดยตรง “มีน้ำใจ” ผู้อำนวยการกู่ยกนิ้วโป้งให้หลิวเกินไหล

ตอนที่เพิ่งจะเจอหลิวเกินไหล เขาก็ยังคงดูถูกอยู่บ้าง ถึงแม้หลิวเกินไหลจะสวมเครื่องแบบตำรวจทั้งตัว ก็ไม่อาจปิดบังความอ่อนเยาว์บนใบหน้าได้—นี่มันก็แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง แต่พอได้ติดต่อกันไปมา ความดูถูกของผู้อำนวยการกู่ก็หายไปหมด สมกับที่เป็นคนที่สามารถให้บุหรี่ชนิดพิเศษส่งเดชได้ อายุยังน้อยก็พูดจาทำงานเป็นขั้นเป็นตอน—เขาจะไม่ใช่คนที่คนใหญ่คนโตคนไหนกำลังเน้นบ่มเพาะอยู่หรอกนะ?