บทที่ 563 ฉีต้าเป่า สู้ๆ

“คุณคือ...” ผู้อำนวยการถงดูอายุห้าสิบกว่าปี หัวล้านเล็กน้อย เดิมทีบนใบหน้ายังมีรอยยิ้ม พอเห็นสารรูปของหลิวเกินไหล รอยยิ้มก็หายไปทันที ตำรวจหนุ่มคนไหนเข้ามาในห้องทำงานของเขาแล้วไม่ทำตัวเรียบร้อย? ตำรวจเด็กคนนี้ไม่เพียงแต่คาบบุหรี่เฉียงๆ ยังทำหน้าทะเล้นอีก... เสียระบบหมด?

“ท่านคือผู้อำนวยการถงใช่ไหมครับ มาๆๆ เหล่าถง สูบบุหรี่สักมวน” หลิวเกินไหลไม่ได้แนะนำตัวเองเลยแม้แต่น้อย เขายิ้มแฉ่งหยิบบุหรี่ออกมามวนหนึ่ง แล้วก็โยนไปบนโต๊ะทำงานของผู้อำนวยการถงอย่างไม่ใส่ใจ ลากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของผู้อำนวยการถงมา แล้วก็นั่งลงทันที แถมยังยื่นมือไปอีกที เอาบุหรี่กับไม้ขีดไฟของตัวเองวางไว้ที่ขอบโต๊ะทำงาน สารรูปของเขานี่เหมือนกับว่าสนิทกับผู้อำนวยการถงมาก

สีหน้าของผู้อำนวยการถงยิ่งเคร่งขรึมขึ้น “บอกชื่อ นามสกุล หน่วยงานที่ทำงานมา”

“จะจริงจังไปทำไมครับ ก็คนกันเองทั้งนั้น” หลิวเกินไหลยกขาขึ้นไขว่ห้าง ชี้ไปที่จมูกของตัวเอง “ผม หลิวเกินไหล ท่านไม่รู้จักเหรอครับ? ต่อให้ไม่รู้จัก ก็น่าจะเคยได้ยินชื่อเสียงของผมมาบ้างใช่ไหมครับ?”

ปัง! ผู้อำนวยการถงตบโต๊ะ “แกลุกขึ้นให้ฉัน!”