บทที่ 564 เจ้าหนูนี่ก็มีอะไรน่าสนใจดีเหมือนกัน

โชคดีที่เลขานุการของอธิบดีจิ่งก็กำลังยุ่งอยู่ ผ่านไปสิบกว่านาที ถึงได้ลงมาข้างล่างพร้อมกับหวังเหว่ย ตอนนี้ ฉีต้าเป่าก็หอบแฮ่กๆ มาถึงหน้าประตูใหญ่ของกรมตำรวจนครบาลแล้ว เพื่อเรื่องการไปเรียนที่โรงเรียนตำรวจ เจ้าหมอนี่ก็ทุ่มเทสุดตัวจริงๆ

ยามเฝ้าประตูของกรมตำรวจนครบาลรู้จักหลิวเกินไหล แต่ไม่รู้จักฉีต้าเป่า ตำรวจข้างล่างมาทำธุระที่กรมตำรวจนครบาลต้องลงทะเบียนก่อน ฉีต้าเป่าไม่รู้เลยว่าควรจะลงทะเบียนอะไร เจ้าหมอนี่สายตาแหลมคม มองแวบเดียวก็เห็นรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างกับหลิวเกินไหลที่อยู่ข้างๆ อาคารสำนักงาน รีบชี้ไปที่เขาแล้วอธิบายอะไรบางอย่างกับยามเฝ้าประตู ยามเฝ้าประตูถึงได้ปล่อยเขาเข้ามา

หน้าอาคารสำนักงาน หวังเหว่ยกำลังแนะนำเลขานุการของอธิบดีจิ่งให้หลิวเกินไหลรู้จัก เลขานุการของอธิบดีจิ่งชื่อซูคั่งจ้าน พอได้ยินชื่อนี้ก็รู้ว่าเป็นนักปฏิวัติเก่า ดูจากอายุของเขาแล้ว คาดว่าตอนสงครามต่อต้านญี่ปุ่น อย่างน้อยก็เข้าร่วมหน่วยยุวชน

“สวัสดีครับเลขานุการซู” หลิวเกินไหลทำความเคารพให้ซูคั่งจ้านก่อน แล้วถึงได้ใช้สองมือจับมือขวาที่ซูคั่งจ้านยื่นออกมา “ฉันกับเสี่ยวหวังสนิทกันมาก แกเรียกฉันว่าพี่ซูก็พอแล้ว” ซูคั่งจ้านทำหน้ายิ้มใจดีน่าคบหา

“แบบนั้นไม่ได้หรอกครับ” หลิวเกินไหลเกาหัว ยิ้มอย่างเขินอาย “ท่านอายุมากกว่าพวกเราสองคนรวมกันเสียอีก ถ้าจะเรียก ก็ต้องเรียกลุงซูสิครับ”