บทที่ 569 บังเอิญพบกัน

พนักงานเสิร์ฟใช้ไม้ขนไก่ไล่ฉินจ้วงไปแล้ว ยังหันมายิ้มให้หลิวเกินไหลผ่านกระจก หลิวเกินไหลก็ยิ้มพลางโบกมือให้เธอ

ฉีต้าเป่าก็นึกถึงคำถามเมื่อครู่อีกครั้ง “เธอไม่ใช่ญาติแกจริงๆ เหรอ?”

“ฉันไม่หล่อรึไง?” หลิวเกินไหลก็ยังคงตอบเหมือนเดิม

“เธอไม่ได้ชอบแกเข้าแล้วใช่ไหม?” ฉีต้าเป่าพยักหน้าอย่างจริงจัง “จะว่าไป แกก็มีแววจะเป็นผู้ชายหน้าขาวอยู่เหมือนกัน”

“ไสหัวไป!” หลิวเกินไหลชูนิ้วกลางให้ฉีต้าเป่า